Blockchain

Waarom vertelt het controleren of mijn credential is ingetrokken de uitgever elke locatie waar ik het gebruik?

Kans

Elk ingezet systeem voor verifieerbare credentials heeft een intrekkingsmechanisme nodig. Het dominante schema, W3C Bitstring Status List, vereist dat verificateurs bij presentatie een statusendpoint ophalen dat door de uitgever wordt beheerd, waardoor de uitgever precies leert wanneer en waar elke credential wordt gebruikt. De URL gecombineerd met de vaste positie van de credential in de bitstring volstaat om de houder bij verschillende verificateurs opnieuw te identificeren, wat de privacy tenietdoet die zelfsoevereine identiteit beoogt te bieden. CRSet, een zero-knowledge accumulator-aanpak gepubliceerd in januari 2025, lost het theoretische probleem op, maar geen enkele uitgever op enige betekenisvolle schaal heeft een intrekkingsschema uitgebracht dat geen presentatiemetadata teruglekt naar zichzelf.

Waarom het belangrijk is

Intrekking die tegelijkertijd als surveillance fungeert, ondermijnt de kernbelofte van privacy van door de houder beheerde identiteit.

Hoe ik de kans beoordeel

De Opportunity Score is mijn eigen inschatting, geen meting: hoe ernstig het pijn doet, hoe vaak het toeslaat, en hoe weinig er vandaag de dag bestaat om het op te lossen. Hoger betekent dat ik denk dat het meer de moeite waard is om te bouwen.

Ernst8/10

Hoeveel pijn het veroorzaakt wanneer het zich voordoet.

Frequentie7/10

Hoe vaak mensen er daadwerkelijk tegenaan lopen.

Witruimte9/10

Hoe weinig goede tools er vandaag de dag voor bestaan.