Canton Network'ün 2 Milyar Dolarlık Turu, Sıradanlığa Yapılan Bir Bahis
Digital Asset, Canton Network'ün arkasındaki şirket, a16z crypto liderliğinde gerçekleştirilen bir turda 2 milyar dolar değerleme üzerinden 300 milyon dolar topladığı Bloomberg'den aktaran CoinDesk'e göre iddia ediliyor. Bunu iki kez okuyun. Digital Asset Canton finansmanı bir meme L1'e, puan çiftliğine ya da en düşük gaz ücretini optimize etmeye çalışan bir zincire gitmiyor. İzinli, gizlilik odaklı bir ağa gidiyor; üstelik perakende kripto dünyasının büyük çoğunluğunun sınav sorulsa adını bile bilemeyeceği bir ağa.
Hikayenin tamamı bu. Kamuya açık L1 ve L2'ler büyük ölçüde emissyon peşinde koşan paralı likiditeye dayanan bir TVL savaşı sürdürürken, kurumsal sermaye sessiz sedasız başka bir yere aktı.
Canton, tokenize edilmiş gerçek dünya varlıklarında 6 trilyon doların üzerinde işlem hacmi gerçekleştirdi. Katılımcı listesinin Goldman Sachs, DTCC ve Visa gibi isimleri içerdiği bildiriliyor. Bunlar turist değil.
a16z crypto'nun 300 milyon dolarlık turunda aslında ne fiyatlanıyor
Risk sermayedarları 2 milyar dolarlık değerleme için işlem hacmi satın almıyor. İşlem hacmini zaten satın alabilirsiniz. Solana, Sui, Aptos ve düzinelerce rollup, kuruşun kesirleri karşılığında saniyede binlerce işlem gerçekleştiriyor.
Raftan satın alamayacağınız şey ise düzenlenmiş bir bankanın tokenize bir tahvili diğer tüm doğrulayıcılara pozisyonunu sızdırmadan hareket ettirmesine olanak tanıyan bir ağ tasarımı. Kurumların ihtiyaç duyduğu şey budur ve neredeyse hiçbir kamuya açık zincir bunu yerel olarak sunmuyor.
Canton'ın sunduğu; seçici açıklamayla birlikte işlem altı gizliliği. Her taraf, bir işlemin yalnızca görmesi gereken kısımlarını görüyor; düzenleyiciler de ihtiyaç duydukları anda bir pencereye sahip oluyor. Bir banka için bu güzel-olsa-iyi-olur türünden bir özellik değil. Hukuk ekibinin onayladığı bir sistem ile karşı görüş bildirdiği sistem arasındaki fark bu.
a16z crypto'nun 300 milyon dolarlık yatırım turu, benim gözümde bu özelliğin bileşik büyüdüğüne yönelik bir bahis. Bir uzlaşma ağına bankalar, saklama kuruluşları ve piyasa altyapısı bir kez dahil oldu mu, geçiş maliyeti muazzam bir boyuta ulaşıyor.
Goldman Sachs, DTCC, Visa ve Canton katılımcı hendeği
Goldman Sachs, DTCC ve Visa'nın Canton hikayesindeki önemi, marka isimlerinin süslemesinden ibaret değil. Söz konusu kurumlar, zaten trilyonları hareket ettiren ve yeni herhangi bir şeyi benimsemesiyle tanınmayan yapılar.
Kurumsal kullanıma yönelik bir izinli blok zinciri, kim başka varsa ona göre yaşar ya da ölür. Likidite ve karşı taraflar, ürünün ta kendisidir. Mükemmel teknolojiye sahip ama sıfır bankası olan bir zincir, bilim projesidir.
Digital Asset, Canton'ın altındaki akıllı sözleşme dili DAML'ı geliştirmek ve kimsenin tweet atmadığı arka ofis süreçlerine yerleştirmek için yıllarca çalıştı. O sabır, ağ etkisi devreye girene kadar yavaş görünür.
Bu dinamiği, düzenlenmiş borsa altyapısında yakından izledim. Zorlu olan hiçbir zaman eşleştirme motoru değildi. Asıl zorluk, bir düzenleyiciyi, bir saklama kuruluşunu ve bir karşı tarafı, görmek istemedikleri şeyleri ifşa etmeksizin aynı kayıt üzerinde uzlaştırmaktı.
"İzinli" neden bir hakaret olmaktan çıktı
Uzun yıllar boyunca kripto dünyasının yerli sakinleri izinli blok zincirlerini kendi içinde çelişkili bir kavram olarak değerlendirdi. Bir doğrulayıcı setine güveniyorsanız, zincire neden gerek var ki?
İşte aykırı görüş şu: kurumlar için izinsizlik hiçbir zaman bir özellik değildi; bir yükümlülüktü. Bir bankanın uzlaşma katmanına dokunan, yasal hesap verebilirliği olmayan anonim doğrulayıcılara tahammülü olamaz. Bu durum, bir uyum görevlisi için merkeziyetsizlik değil, riskten korunulmamış operasyonel bir tehlikedir.
Canton varsayılanı tersine çeviriyor. İzin mekanizması, amacın kendisi. Zincir size kriptografik uzlaşma güvencesi ve uygulamalar arası atomik bileşimlilik sunuyor; ama her katılımcının bilinen ve hesap verebilen bir hukuki varlık olduğu bir çevre içinde.
Bu, sansüre karşı direnç ilkesini feda ediyor mu? Evet. Tamamen. Ve düzenlenmiş tokenlaştırma altyapısının alıcıları umursamıyor, çünkü zaten başından beri bu özelliği optimize etmiyorlardı.
Düzenleyici uyum üründür, vergi değil
Çoğu ekip uyumu bir maliyet merkezi olarak, ürünü çıkarmak için ödenen bir vergi olarak görür. Canton tezi bunu tersine çeviriyor. Düzenleyici uyum, insanların gerçekten para ödediği ürün özelliğinin ta kendisi.
Gerçek dünya varlığı tokenlaştırma pazarı 50 milyar doları aşmaya doğru ilerliyor ve bir sonraki adım stablecoin'ler değil, kredi ve kurumsal tahviller. Bu akışı yöneten kurumlar, düzenleyicilerinin denetleyebildiği altyapıyı seçecek, nokta.
İşte bu yüzden Canton Network'ün 2 milyar dolarlık değerlemesi, bir public L1'in tam seyreltilmiş saçmalığının yanında pahalı görünse de içsel tutarlılığa sahip. Bu piyasada gerçekten kıt olan tek şeyin fiyatını biçiyorsunuz: büyük kurumların avukatlarının araya girmesine gerek kalmadan kullanabileceği bir uzlaşma mekanı.
Bundan sonra neleri takip edeceğim
İki şey. Birincisi, 6 trilyon dolarlık işlem hacminin pilot uygulamalar yerine kalıcı tekrarlayan uzlaşmaya dönüşüp dönüşmeyeceği; The Block ve Bloomberg'ün haberleri kurumsal ivmeyi bu çerçevede ele almıştı. İkincisi, public zincir cephesinin gizlilik ve kimliği izinsiz altyapılara fark yaratacak kadar hızlı ekleyip ekleyemeyeceği.
Benim tahminim, kurumsal uzlaşma katmanı ile bireysel spekülasyon katmanının birbirinden uzaklaşmaya devam edeceği ve sıkıcı olanın tweet atmayan paraları sessiz sedasız kazanmaya devam edeceği yönünde.