Waarom is er geen slashingconditie wanneer de fout van mijn agent iemands protocol leegtrekt?

Proof-of-stake-validators worden geslasht voor equivocatie omdat de slechte handeling een ondubbelzinnige on-chain definitie heeft. AI-agenten stellen steeds vaker DeFi-risicoparameters in, voeren transacties uit en beheren protocolschatkisten, maar er is geen bonding- en slashingsysteem voor hen omdat het noodzakelijke ingrediënt ontbreekt: een deterministische on-chain definitie van agentmisgedrag. Een agent die een onderpandratio hallucineert of de verkeerde transactie uitvoert, veroorzaakt hetzelfde soort schade als een frauduleuze validator, maar de handeling kan niet uitsluitend worden bewezen uit chaindata. Zonder slashingcondities hebben agentoperators geen economische inzet in correctheid, en protocols die controle overdragen aan agenten kunnen niet geloofwaardig aan gebruikers beloven dat verliezen worden gedekt.