Waarom kan speciaal vervaardigde inhoud die mijn agent leest mijn on-chain wallet autoriseren om fondsen over te maken?

Een AI-agent met ondertekeningsbevoegdheid over een cryptoportemonnee verwerkt willekeurige externe inhoud als onderdeel van zijn taakcontext: webpagina's, e-mails, documenten, API-reacties. Niets in de huidige ondertekeningsinfrastructuur scheidt instructiebronnen van elkaar, zodat een pagina die de agent wordt gevraagd samen te vatten verborgen overdrachtsinstructies kan bevatten die de agent interpreteert als een legitieme taak en uitvoert. Walletstandaarden zoals ERC-4337-sessiesleutels modelleren het probleem als wat kan deze sleutel doen, niet waar deze instructie vandaan komt. Geen enkele agent-runtime filtert ondertekeningsbeslissingen vandaag op herkomst van instructies, wat betekent dat een wallet die bevoegd is fondsen te verplaatsen precies zo veilig is als het meest vijandige document dat de agent ooit zal lezen.