Waarom kan een toezichthouder een misleidend toestemmingsscherm alleen detecteren door het handmatig te lezen?

GDPR- en FTC-regels vereisen vrij gegeven, ondubbelzinnige toestemming, maar detectie is volledig handmatig: onderzoekers bezoeken sites, doorlopen flows en schrijven rapporten. Een arXiv-studie uit 2026 constateerde dat regelgevingspractici nadrukkelijk geautomatiseerde detectie willen, maar geen levensvatbare tools hebben om op grote schaal in te zetten. Donkere patronen verschuiven dynamisch: een dienst kan opt-out-paden verbergen tijdens een controleperiode en deze daarna herstellen. Met miljoenen sites en slechts een handvol inspecteurs is handhaving reactief, traag en geografisch ongelijkmatig. Er bestaat geen machine-leesbare standaard voor een toestemmingsrecord waarmee een auditor de exacte UI-flow die een gebruiker op een bepaald moment heeft ervaren, opnieuw kan afspelen.