OpenZeppelin-CEO verklaart DeFi onveilig: het auditmodel is dood

Manuel Aráoz, medeoprichter van OpenZeppelin, vertelde vorig week aan een publiek dat DeFi niet langer veilig is omdat AI bovenmenselijk goed is geworden in het vinden van bugs in smart contracts. Het bedrijf dat hij oprichtte schrijft de beveiligingsbibliotheken die een groot deel van Ethereum standaard importeert. Wanneer de CEO van OpenZeppelin DeFi onveilig noemt, is de discussie over het auditmodel voorbij.
Ik heb vier jaar lang auditrapportages zien binnenkomen bij LCX. De goede zijn grondig, nauwkeurig afgebakend en eerlijk over hun reikwijdte. Ze zijn ook bevroren in de tijd. Het protocol dat je dinsdag hebt geaudit is niet het protocol dat vrijdag draait, zodra governance een configuratiewijziging doorvoert, een dependency een versie ophoogt, of er een nieuwe oracle wordt gekoppeld. Het punt dat Aráoz maakt, gerapporteerd door CoinDesk, is dat de aanvallerszijde van die asymmetrie zojuist een orde van grootte aan upgrades heeft gekregen.
Ondertussen is meer dan $1,1 miljard weggesluisd uit DeFi-protocollen in de afgelopen twaalf maanden. Dat getal is geen bug-opsporingsprobleem. Het is een systeemontwerp probleem.
Waarom het ertoe doet dat de CEO van OpenZeppelin DeFi onveilig noemt
Aráoz is geen buitenstaander die vrijblijvend kritiek geeft op de sector. Hij heeft meegebouwd aan de standaarden.
De ERC-20-, ERC-721- en AccessControl-patronen die vrijwel elk serieus protocol gebruikt, gaan terug op de bibliotheken van OpenZeppelin. Wanneer die oprichter zegt dat het beveiligingsmodel gebroken is, heeft dat een gewicht dat een willekeurige Twitter-thread eenvoudigweg niet heeft. De Manuel Aráoz AI hacking superhuman-framing sloeg aan omdat de persoon die het zei zelf de rekening van het oude model heeft betaald.
Een korte lijst van wat de erkenning feitelijk inhoudt:
- Momentopname-audits kunnen het tempo niet bijhouden waarmee AI-agents nieuwe aanvalspaden ontdekken.
- De economische prikkels aan de aanvallerszijde schalen nu mee met de capaciteit van het model, niet met het aantal menselijke auditors.
- Zelfs codebases die door topbedrijven zijn geauditeerd, hebben in 2025 en 2026 exploiteerbare bugs opgeleverd.
Het DeFi-auditmodel is in 2026 achterhaald, niet in 2030
Het audit-als-PDF-model stond al onder druk. AI heeft die druk alleen maar zichtbaar gemaakt.
Een traditionele Solidity-audit bestaat uit één tot vier weken menselijke review, een rapport en een retainer met vaste vergoeding. Het resultaat is een momentopname. De aanvaller beschikt nu over een onvermoeibare agent die kan fuzzen, mainnet-staat opnieuw kan afspelen en patronen kan matchen met duizenden eerdere exploits, zonder koffiepauzes. Dat is de asymmetrie die Aráoz beschrijft wanneer hij zegt dat AI op het gebied van offensieve beveiliging bovenmenselijk begint te worden.
Een concreet recent voorbeeld: de LayerZero DVN-misconfiguratie die Kelp DAO $292M kostte was geen Solidity-bug. Het was configuratiedrift tussen een geauditeerde toestand en een draaiende toestand. Geen enkele PDF-audit signaleert dat op vrijdagmiddag wanneer ops een wijziging doorvoert.
De scherpste formulering is naar mijn mening: een audit vertelt je dat de code waarschijnlijk veilig was op de dag dat hij werd beoordeeld. Hij vertelt je niet dat het systeem nu veilig is.
Wat een AI-scanner voor kwetsbaarheden in smart contracts werkelijk verandert
De verdedigingskant beweegt ook, alleen langzamer dan de aanvallerszijde. Dat gat is het hele probleem.
Het nuttige patroon dat ik in productieomgevingen zie, lijkt minder op "vervang de auditor" en meer op "geef elk protocol een continu actieve tegenstander":
- AI-agents die de gedeployde bytecode na elke governance-actie opnieuw fuzzen, niet alleen bij deployment.
- Invariant-monitors die de live-staat bewaken en stroomonderbrekers activeren wanneer de wiskunde afwijkt, niet wanneer een mens het opmerkt op Discord.
- Bug bounty-platforms gekoppeld aan autonome agents die 24/7 bevindingen indienen en triageren.
Forta, Spearbit's Cantina, en OpenZeppelin's eigen Defender bewegen al een paar jaar in deze richting. Het signaal dat Aráoz afgeeft is dat dit niet langer het premiumsegment is. Het is de ondergrens.
Doorlopende beveiliging voor DeFi-protocollen, geen jaarlijkse controles
De analogie die me steeds voor de geest komt is medisch. Een audit vóór de notering is een lichamelijk onderzoek. Doorlopende beveiliging is een hartmonitor.
In gereguleerde financiën tekent de auditor eenmaal per jaar af, maar de SIEM, de WAF en het handelsbewakingssysteem draaien elke seconde. DeFi heeft het eenmalige jaarlijkse gedeelte overgenomen en de live monitoring overgeslagen, en leek vervolgens verrast toen meer dan een miljard dollar de deur uitliep. De les uit twintig jaar cloudbeveiliging is dat monitoring audits overtreft voor elke dollar die na de eerste wordt besteed.
Een paar concrete verschuivingen waarop ik zou inzetten:
- Auditbedrijven die zich herpositioneren als leveranciers van doorlopende monitoring met SLA's, in plaats van bureaus die rapporten afleveren.
- Verzekeraars die protocollen beprijzen op basis van hun live beveiligingstelemetrie, niet op basis van hun laatste PDF.
- Governance-kaders die een heraudit vereisen bij elke parameterwijziging boven een bepaalde drempel.
Niets hiervan is exotisch. Web2 heeft het een decennium geleden uitgevogeld. DeFi heeft simpelweg de moeilijkere versie, omdat de code de bankkluis is.
Wat protocollen dit kwartaal daadwerkelijk zouden moeten doen
Als je een DeFi-protocol beheert en dit leest, is de opdracht niet subtiel:
- Stop met het behandelen van de audit-PDF als het beveiligingsartefact. Behandel het als één invoer voor een pijplijn.
- Koppel monitoren aan invarianten die er voor jou toe doen: onderpandverhoudingen, oracle-afwijkingen, wijzigingen in beheerdersrollen, instroomverhoudingen van bruggen.
- Installeer een noodstop die je ook daadwerkelijk getest hebt. Een pauzeerfunctie die nooit in een oefening is geactiveerd, is decoratie.
- Voer AI-gestuurde fuzzing uit op je gedeployede contracten op terugkerende basis. Niet één keer. Voor altijd.
De bedrijven die zich aanpassen zullen meer lijken op Datadog dan op een Big Four-accountantskantoor. De bedrijven die dat niet doen, worden de volgende kop van $200 miljoen.
De diepere lezing van Aráoz' opmerking is dat de beveiligingsindustrie eindelijk hardop heeft gezegd wat al lang onuitgesproken bleef: de aanvallerstack ontwikkelt zich de afgelopen twee jaar sneller dan de verdedigersstack, en het gat is inmiddels groot genoeg dat de mensen die de verdedigersstack hebben gebouwd het zelf toegeven.