Infrastructure

Hoe Stablecoin-bruggen Werkelijk Falen (En Wat 2025 Heeft Opgelost)

By Anurag Verma•April 22, 2026

Wanneer mensen over brug-hacks praten, is het mentale model doorgaans een slimme exploit van een smart contract. Ronin, Wormhole, Nomad, Multichain. Meer dan 2,5 miljard dollar weggesluisd bij de grote incidenten. De reactie van de industrie was voorspelbaar: meer audits, meer formele verificatie, meer bug bounties.

Dat kader mist het echte verhaal. De meeste stablecoin-bruggen faalden niet vanwege een Solidity-bug. Ze faalden omdat de architectuur zelf verkeerd was. En in de loop van 2025 werd die architectuur vervangen.

De erfzonde van lock-and-mint

Het dominante brugpatroon was jarenlang eenvoudig: vergrendel USDC op chain A, mint een gewrappte representatie (USDC.e, axlUSDC, whUSDC, kies je prefix) op chain B. Het gewrappte token is een IOU gedekt door het vergrendelde onderpand.

Dit creëert vier faalwijzen, en elke grote hack raakte er minstens één:

1. Het honingpot-probleem. Elke dollar aan gewrappte stablecoin in omloop betekent een dollar die in een brugcontract zit. Een brug met 500 miljoen dollar TVL is een premie van 500 miljoen dollar. Beveiliging schaalt lineair met TVL, maar de prikkel om aan te vallen schaalt op dezelfde manier. Je racet tegen een tegenstander met een onbeperkt budget voor zero-days.

2. Compromittering van de validatorset. De meeste bruggen delegeren mintautoriteit aan een multisig of een proof-of-authority validatorset. Ronin had negen validators, waarvan er vijf werden gephisht. Harmony had twee sleutels. De cryptografie deugde. De menselijke laag niet.

3. Lacunes in berichtverificatie. De exploit van Nomad was niet ingenieus. Een slechte initialisatie zorgde ervoor dat elk bericht er al goedgekeurd uitzag. Iedereen met copy-paste-vaardigheden kon het leegdraineren. De brug werkte technisch gezien precies zoals hij geprogrammeerd was.

4. Gefragmenteerde liquiditeit en vertraagde orakels. Zelfs als er niets wordt gehackt, wijken wrapped stablecoins tijdens stress af van hun koppeling. USDC.e op Avalanche handelde op $0,87 tijdens de depeg van maart 2023, omdat arbitrage geblokkeerd werd door de brug zelf. De brug wordt zijn eigen orakel, en dat orakel valt precies op het moment dat je het het hardst nodig hebt.

Wat wrapped assets eigenlijk zijn

Dit is het onderdeel dat de sector te lang heeft willen toegeven: een wrapped stablecoin is niet hetzelfde asset. Het is een door de brug uitgegeven kredietinstrument, uitgedrukt in de oorspronkelijke stablecoin. USDC op Ethereum is een verplichting van Circle. USDC.e op Avalanche was een verplichting van de Avalanche-brug, gedekt door een verplichting van Circle.

Je hebt tegenpartijrisico, smart-contractrisico en validatorrisico toegevoegd bovenop een asset waarvan de hele waardepropositie is dat het risicovrij is. Voor betalingsinfrastructuur is dat onaanvaardbaar.

De verschuiving van 2025: native uitgifte overal

De oplossing zit niet in betere bruggen. Het zit in het elimineren van de noodzaak om stablecoins überhaupt te bruggen.

Circle's CCTP (Cross-Chain Transfer Protocol) groeide in 2024 van curiositeit naar standaard, en midden 2025 werd het de dominante route voor USDC-bewegingen. Het mechanisme is burn-and-mint: USDC op chain A wordt verbrand, Circle bevestigt de verbranding, en USDC op chain B wordt native door Circle gemint. Er is geen wrapped token. Geen vergrendelde collateralpool. Geen brug als honingpot.

Tether volgde met een vergelijkbaar model voor USDT via native implementaties op 14+ chains. PayPal's PYUSD werd native gelanceerd op Solana in plaats van overgebracht vanuit Ethereum. Paxos deed hetzelfde voor USDG via zijn implementaties.

Het patroon is consistent: de uitgever beheert mint en burn op alle chains, en bewegingen tussen chains worden afgewikkeld via de attestatielaag van de uitgever in plaats van via een externe brug.

Wat dit daadwerkelijk verandert

Het aanvalsoppervlak krimpt. Er is geen contract van honderden miljoenen dollars dat ergens ligt te wachten om leeggeroofd te worden. Een aanvaller die CCTP comprometteert heeft nog steeds de attestatiehandtekeningen van Circle nodig, die in de infrastructuur van Circle staan, niet on-chain.

De koppeling houdt stand onder druk. Natieve USDC op elke chain is hetzelfde actief, 1:1 inwisselbaar bij Circle. Geen depeg-scenario's door bridgeonevenwichtigheden.

Liquiditeit verenigt zich. DEX-aggregatoren en market makers hoeven niet langer zes verschillende USDC-varianten met gefragmenteerde orderboeken bij te houden. Één actief, diepere liquiditeit, smallere spreads.

De general-purpose bridges worden hergepositioneerd. LayerZero, Wormhole, Axelar, Hyperlane: deze projecten gaan niet ten onder, maar ze stappen af van de stablecoin-transfermarkt en richten zich op willekeurige berichtoverdracht, NFT-bewegingen en bridging van niche-activa waar native uitgifte niet bestaat.

Wat nog steeds niet werkt

Native uitgifte is geen volledige oplossing. Een aantal echte problemen blijft bestaan.

De afwikkelingslatency van CCTP bedraagt nog steeds 13 tot 20 minuten op Ethereum mainnet vanwege finaliteitsvereisten. Voor trading is dat een eeuwigheid. Intent-gebaseerde systemen (Across, CoW, Everclear) lopen hier nu op vooruit door liquiditeit voor te schieten en achter de schermen via CCTP af te wikkelen, maar dat introduceert opnieuw een tegenpartij.

Kleinere stablecoins vertrouwen nog steeds op bridges. Als je een algoritmische of regionale stablecoin aanhoudt, zit je nog steeds in lock-and-mint-territorium.

En centralisatie is de afweging waar mensen eerlijk over moeten zijn. Circle kan USDC op elke chain bevriezen. Het burn-and-mint-model maakt die macht absoluter, niet minder. Dat is acceptabel voor gereguleerde fiat-stablecoins. Het zou rampzalig zijn voor iets dat probeert censuurbestendig geld te zijn.

De architectuurles

Het bredere punt is dat cryptografische beveiliging niet hetzelfde is als systeembeveiliging. Je kunt een perfect geauditeerd, formeel geverifieerd bridge-contract hebben en toch alles verliezen omdat het economische ontwerp uitging van vertrouwen waar dat er niet was.

De bridges die het overleefden, deden dat door hun reikwijdte te beperken. De stablecoins die opschaalden, deden dat door te weigeren overbrugd te worden. Beide zijn variaties op hetzelfde inzicht: het veiligste systeem is een systeem met minder vertrouwensaannames, niet een systeem met geavanceerdere cryptografie die slechte aannames compenseert.

De volgende ontwerpvraag die het volgen waard is, is wat er gebeurt wanneer dit patroon zich uitbreidt voorbij stablecoins. Native uitgifte voor getokeniseerde staatsobligaties is er al. Getokeniseerde aandelen zijn de volgende stap. Op een gegeven moment begint het concept van een general-purpose asset bridge eruit te zien als een overgangstechnologie die we hebben gebouwd omdat we de juiste abstractie nog niet hadden gevonden.