چرا عاملم پس از اینکه هر بودجه معقولی آن را متوقف می‌کرد، به هزینه‌کردن ادامه می‌دهد؟
فرصت
عوامل هوش مصنوعی که گردش‌کارهای چندمرحله‌ای اجرا می‌کنند توکن‌ها را با ۲۰ تا ۱۰۰ برابر سرعت یک پرس‌وجوی تکی مصرف می‌کنند، و هیچ پایه سطح زیرساختی برای اعمال سقف هزینه یا محاسبه در زمان اجرا وجود ندارد. وقتی دو عامل وارد یک حلقه توضیح بازگشتی می‌شوند یا یک عامل بازیابی بیش از حد زمینه دریافت می‌کند، تنها نشانه، صورت‌حساب پایان ماه است. چارچوب‌هایی مانند LangGraph و AutoGen هر کدام تلاش‌های مجدد و نقاط بازیابی را مدیریت می‌کنند اما هیچ‌کدام یک قرارداد منابع اجرا نمی‌کنند که اجرا را هنگام نقض بودجه اعلام‌شده متوقف کند. یک مقاله آرکایو ژانویه ۲۰۲۶ چنین قراردادی را رسمی می‌کند، اما شکاف بین آن رسمی‌سازی و یک پایه قابل استقرار که در ارائه‌دهندگان مدل و فراخوانی‌های ابزار کار می‌کند همچنان به طور گسترده باز است.
چرا اهمیت دارد
یک قرارداد منابع زمان اجرا، لایه ایمنی گمشده‌ای است که استقرار عوامل را برای سپردن به غیرمهندسان ایمن می‌کند.
نحوه امتیازدهی به فرصت
امتیاز فرصت برداشت شخصی من است، نه یک سنجش دقیق: چقدر درد ایجاد می‌کند، چند بار گریبان می‌گیرد، و چقدر راه‌حل کمی برای آن وجود دارد. امتیاز بالاتر یعنی فکر می‌کنم ساختنش بیشتر ارزش دارد.
چقدر وقتی ظاهر می‌شود دردسر ایجاد می‌کند.
چند بار مردم واقعاً با آن مواجه می‌شوند.
چقدر ابزار مناسب برای آن امروز کمیاب است.
مشکلات بیشتری که ارزش حل کردن دارند
چرا هر اپلیکیشن هوش مصنوعی لحظه‌ای که تب را می‌بندم مرا فراموش می‌کند؟
AIچرا یادگیری یک حوزه جدید هنوز به دانستن اینکه چه بپرسی وابسته است؟
AIچرا یک غیرمتخصص نمی‌تواند آنچه هوش مصنوعی به تازگی به او گفته را تأیید کند؟
AIچرا مدل‌ها را روی معیارهای استاندارد آزمایش می‌کنیم اما بر اساس حدس و احساس راهی تولید می‌کنیم؟
AIچرا عامل‌های هوش مصنوعی هیچ خاطره‌ای از اشتباهات خودشان ندارند؟
AIچرا نمی‌توانم آنچه را که مدل واقعاً روی آن آموزش دیده بررسی کنم؟