Blockchain

دیفای در ۲۰۲۶: آنچه اعداد پس از فروکش کردن غبار واقعاً نشان می‌دهند

By Anurag Verma•June 6, 2026

دیفای در ۲۰۲۶: آنچه اعداد واقعاً نشان می‌دهند پس از فروکش کردن گرد و غبار

حمله به KelpDAO در ۱۸ آوریل روشن‌ترین نشانه تاکنون بود که مشکلات امنیتی دیفای دیگر از جنس باگ‌های لایه پروتکل نیستند. مهاجمان با به خطر انداختن زیرساخت RPC که داده‌ها را به یک تأییدکننده LayerZero تغذیه می‌کرد، حدود ۲۹۲ میلیون دلار rsETH را تخلیه کردند و در همان حال که سرویس‌های RPC مشروع مختل شده بودند، پیام‌های برداشت بین‌زنجیره‌ای جعلی ساختند. نه سوءاستفاده از reentrancy. نه وام آنی. فقط کلیدهای دزدیده‌شده و وابستگی شکننده به زیرساختی متمرکز، که در لباس تمرکززدایی ظاهر شده بود.

خسارات تجمعی ناشی از هک‌های دیفای در ۲۰۲۶ در پنج ماه نخست به ۸۴۰ میلیون دلار در بیش از ۵۰ حادثه رسید، که نسبت به سال قبل ۷۰ درصد افزایش نشان می‌دهد. آوریل از نظر کل خسارات بدترین ماه در تاریخ دیفای بود. ۷۲ درصد از این خسارات ناشی از دزدی کلید و سرقت اعتبارنامه بود، نه باگ‌های قرارداد هوشمند. این وارونگی اهمیت دارد. صنعت سال‌ها صرف ممیزی Solidity کرد. سطح حمله واقعی جابجا شده است.

آنچه اعداد TVL پنهان می‌کنند

TVL دیفای اتریوم حدود ۵۷ میلیارد دلار است و کل دیفای بین‌زنجیره‌ای از ۱۳۰ میلیارد دلار فراتر می‌رود اگر موقعیت‌های استیکینگ نقدی و استیکینگ مجدد را هم حساب کنیم. این اعداد واقعی هستند. اما اگر آن‌ها را به عنوان شاخص‌های سلامت بخوانید، گمراه‌کننده هم هستند. بخش قابل توجهی از آن TVL به شکل دایروی بازپیمان شده است: ETH استیک‌شده برای stETH، stETH دوباره استیک‌شده برای rsETH، و rsETH به عنوان وثیقه برای قرض گرفتن ETH بیشتر. وقتی هک KelpDAO در آوریل رخ داد، Aave در ۴۸ ساعت شاهد خروج ۸.۴۵ میلیارد دلار سپرده بود و TVL کل در دو روز ۱۳ میلیارد دلار کاهش یافت.

آن شکنندگی یک باگ در هیچ پروتکل خاصی نیست. این یک ویژگی ساختاری دیفای اهرمی است، و فکر می‌کنم هر کسی که اینجا می‌سازد یا سرمایه‌گذاری می‌کند باید آن را صادقانه در محاسبات خود لحاظ کند.

پروتکل‌هایی که تثبیت شدند

تثبیت کلمه درستی است برای توصیف وضعیت فعلی. یونی‌سواپ و آو اکنون بیش از ۶۰۰ میلیون دلار کارمزد مشترک ایجاد می‌کنند و هر دو پروتکل مکانیزم بازخرید توکن را فعال کرده‌اند. سوئیچ کارمزد یونی‌سواپ در دسامبر ۲۰۲۵ راه‌اندازی شد و ۱۷ درصد از کارمزدهای سواپ را به بازخرید توکن UNI اختصاص می‌دهد. حاکمیت آو پیشنهاد «آو پیروز خواهد شد» را در آوریل ۲۰۲۶ تصویب کرد که بر اساس آن ۱۰۰ درصد درآمد تمامی محصولات با برند آو به خزانه DAO واریز می‌شود. اینها تغییرات ساختاری معناداری هستند: پروتکل‌هایی که بیشتر شبیه کسب‌وکارهای عملیاتی رفتار می‌کنند تا آزمایش‌های استخراج نقدینگی.

در سمت زیرساخت، تصویر L2 با سرعت شگفت‌انگیزی شفاف شده است. بیس ۴۶.۵۸ درصد از TVL دیفای L2 را در اختیار دارد؛ آربیتروم ۳۰.۸۶ درصد را کنترل می‌کند. این دو با هم بیش از ۷۷ درصد از ارزش قفل‌شده در لایه دوم را نمایندگی می‌کنند. ده‌ها رول‌آپ که بین سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ راه‌اندازی شدند، عملاً زنجیره‌های زامبی شده‌اند. این تثبیت سریع‌تر از آنچه بیشتر تحلیلگران پیش‌بینی می‌کردند اتفاق افتاد، چون توسعه‌دهندگان به دنبال کاربران رفتند و کاربران به دنبال نقدینگی.

معیار رشد ارگانیک بیس که برایم جذاب‌ترین است TVL نیست. ۱۲.۸۹ میلیون تراکنش روزانه و ۳۸۲,۵۰۰ کاربر فعال روزانه تا فوریه ۲۰۲۶ است. این تناسب محصول با بازار است، نه حجم تشویق‌شده.

تحول RWA واقعی است و گفتگو را دگرگون می‌کند

یک سال پیش، توکن‌سازی دارایی‌های واقعی (RWA) را در دسته‌بندی «روایت، نه اعداد» قرار می‌دادم. اشتباه می‌کردم. بازار دارایی‌های واقعی توکن‌شده تا سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ به ارزش زنجیره‌ای حدود ۳۰ میلیارد دلار رسید، رشدی معادل ۲۴۰ درصد نسبت به سال قبل. ترکیب این بازار اهمیت دارد: اوراق خزانه‌داری آمریکا توکن‌شده بزرگ‌ترین دسته را تشکیل می‌دهند، اعتبار خصوصی به ۱۶.۸ میلیارد دلار رسیده، و کالاهای توکن‌شده از مرز ۷.۳ میلیارد دلار گذشتند.

تحول ساختاری در اوایل ۲۰۲۶ رخ داد، زمانی که صندوق BUIDL بلک‌راک از طریق یونی‌سواپ وارد ریل‌های دیفای شد و برای نخستین بار به یک صندوق تحت نظارت اجازه داد تا به‌عنوان وثیقه در پروتکل‌های وام‌دهی غیرمتمرکز عمل کند. این یک دستاورد خبرنامه‌ای نیست. این یک ادغام حقوقی، انطباقی و فنی است که افق ممکنات در وام‌دهی دیفای را تغییر می‌دهد. پلتفرم Horizon آوه صریحاً برای جذب این جریان سرمایه نهادی طراحی شده است.

برداشت من این است: پروژه‌هایی که در دو سال آینده دوام می‌آورند، آن‌هایی هستند که مشکلات واقعی اتصال نهادی را حل می‌کنند، نه آن‌هایی که به دنبال چرخه بعدی استخراج نقدینگی می‌دوند.

قانون‌گذاری آمده است، اما ناقص است

دوره گذار MiCA اول ژوئیه ۲۰۲۶ به پایان می‌رسد. پس از آن تاریخ، هر نهادی که بدون مجوز خدمات دارایی رمزنگاری‌شده به مشتریان اتحادیه اروپا ارائه دهد، ناقض حقوق اتحادیه اروپا محسوب می‌شود. نکته کلیدی این است که پروتکل‌های کاملاً غیرمتمرکز فاقد واسطه صریحاً از حوزه شمول MiCA خارج شده‌اند. این در ظاهر خبر خوبی برای دیفای به نظر می‌رسد. اما در عمل یک منطقه خاکستری حقوقی ایجاد می‌کند: هر پروتکلی که دارای توکن حاکمیتی، مولتی‌سیگ، یا فرانت‌اندی باشد که توسط یک شخصیت حقوقی اداره می‌شود، در معرض پیامدهای بالقوه قرار دارد.

اروپا همچنین در حال برنامه‌ریزی برای مقررات اختصاصی DeFi فراتر از MiCA است، هرچند جدول زمانی آن هنوز مشخص نیست. آمریکا، انگلستان، اتحادیه اروپا، سنگاپور و امارات متحده عربی همگی به سمت چارچوب‌های مجوزدهی هماهنگ حرکت می‌کنند، که آربیتراژ قضایی را به عنوان یک استراتژی کسب‌وکار از میان می‌برد. نقشه راه قدیمی «در خارج از کشور شرکت تأسیس کن و قانون‌گذاران را نادیده بگیر» دارد به پایان می‌رسد.

ارزش بازار استیبل‌کوین‌ها در می ۲۰۲۶ به ۳۲۳ میلیارد دلار رسید، با USDT و USDC که با هم بیش از ۸۰ درصد از آن را در اختیار دارند. تغییر برند MakerDAO از DAI به USDS، که در آوریل ۲۰۲۶ در اکثر صرافی‌ها کامل شد، نشانه‌ای آرام است از اینکه حتی لایه استیبل‌کوین «غیرمتمرکز» نیز به سمت رویکردهای انطباقی گرایش پیدا کرده است.

آنچه واقعاً در حال ساخته شدن است

چیزهایی که ارزش دنبال کردن دارند، توکن حاکمیتی بعدی یا تجمیع‌کننده بازده بعدی نیستند. آن‌ها عبارتند از:

مشکل مدیریت کلید. از آنجایی که ۷۲ درصد از خسارات ناشی از سرقت اعتبارنامه‌ها است، موج بعدی زیرساخت‌های امنیتی معنادار، حسابرسی نیست، بلکه محفظه‌های سخت‌افزاری امن، طرح‌های امضای آستانه‌ای و کیف‌پول‌های MPC است که در سطح پروتکل مستقر می‌شوند، نه اینکه بعداً به آن اضافه شوند.

ریل‌های DeFi نهادی. همگرایی توکن‌سازی RWA و زیرساخت موجود وام‌دهی DeFi، جالب‌ترین پیشرفت ساختاری در این فضا در حال حاضر است. این کار کند، سنگین از نظر انطباق است. و دقیقاً به همین دلیل است که قابل دفاع است.

لایه‌های کاربردی L2. با توجه به سلطه Base و Arbitrum در سطح زیرساخت، رقابت محصول جالب اکنون روی آن‌ها در حال اتفاق افتادن است. هزینه‌های گس در L2 به اندازه کافی ارزان هستند که برنامه‌های DeFi بتوانند به واقعیت کاربرانی را که از قبل بومی رمزارز نیستند، خدمت کنند.

دیفای نمرد. پیروز هم نشد. آنچه رخ داد انقباض بود: پروتکل‌های کمتر، تمرکز بیشتر، درهم‌تنیدگی بیشتر با نهادهای مالی، و همان شکاف‌های امنیتی در قالبی تازه. دقیقاً همین‌جاست که ساخت‌وسازهای جالب شکل می‌گیرند، و من با دقت نظاره‌گرم.