Skip to content
Blockchain

دور ۲ میلیارد دلاری Canton Network شرط‌بندی روی کسل‌کنندگی است

By Anurag Verma•May 26, 2026
دور ۲ میلیارد دلاری Canton Network شرط‌بندی روی کسل‌کنندگی است

Digital Asset، شرکت پشت Canton Network، گزارش‌ها حاکی از آن است که در حال جمع‌آوری ۳۰۰ میلیون دلار با ارزش‌گذاری ۲ میلیارد دلاری در دوری به رهبری a16z crypto است، بر اساس گزارش Bloomberg که CoinDesk آن را بازنشر کرده است. دوباره بخوانید. این سرمایه‌گذاری در Digital Asset Canton نه به یک میم‌کوین L1 می‌رود، نه به یک مزرعه امتیاز، و نه به زنجیره‌ای که برای پایین‌ترین کارمزد گس بهینه شده. بلکه به یک شبکه مجاز و دارای حریم خصوصی می‌رود که اکثر افراد حوزه کریپتو در خرده‌فروشی حتی نام آن را هم نشنیده‌اند.

این کل ماجراست. در حالی که L1ها و L2های عمومی در حال نبرد TVL هستند که عمدتاً به نقدینگی مزدبگیر در تعقیب انتشار توکن ختم می‌شود، سرمایه نهادی بی‌سروصدا به جای دیگری رفت.

Canton بیش از ۶ تریلیون دلار در دارایی‌های واقعی توکن‌شده پردازش کرده است. فهرست شرکت‌کنندگان گزارش‌شده شامل نام‌هایی چون Goldman Sachs، DTCC و Visa است. اینها توریست نیستند.

این افزایش سرمایه ۳۰۰ میلیون دلاری a16z crypto واقعاً چه چیزی را قیمت‌گذاری می‌کند

سرمایه‌گذاران خطرپذیر برای توان پردازشی، ارزش‌گذاری ۲ میلیارد دلاری پرداخت نمی‌کنند. توان پردازشی را می‌توان خرید. Solana، Sui، Aptos و ده‌ها رول‌آپ، هزاران تراکنش در ثانیه را با کسری از یک سنت پردازش می‌کنند.

آنچه نمی‌توان از قفسه خرید، طراحی شبکه‌ای است که به یک بانک تنظیم‌شده اجازه می‌دهد اوراق قرضه توکن‌شده را جابجا کند بدون آنکه موقعیتش برای هر اعتبارسنج دیگری لو برود. این همان چیزی است که نهادها به آن نیاز دارند، و تقریباً هیچ زنجیره عمومی‌ای آن را به صورت بومی ارائه نمی‌دهد.

پیشنهاد Canton، حریم خصوصی در سطح زیر-تراکنش با افشای انتخابی است. هر طرف تنها بخش‌هایی از تراکنش را می‌بیند که مجاز به دیدن آن است، و نهادهای نظارتی هنگامی که نیاز دارند یک دریچه دید خواهند داشت. برای یک بانک، این یک قابلیت اضافی نیست. این تفاوت بین سیستمی است که تیم حقوقی تأییدش می‌کند و سیستمی است که علیه آن یادداشت رسمی می‌نویسند.

جمع‌آوری ۳۰۰ میلیون دلاری a16z crypto از نظر من شرط‌بندی بر این است که این ویژگی رشد مرکب دارد. وقتی یک شبکه تسویه بانک‌ها، نگهبانان دارایی و زیرساخت بازار را روی خود داشته باشد، هزینه تغییر به سطحی عظیم می‌رسد.

گلدمن ساکس، DTCC، ویزا و خندق مشارکت‌کنندگان Canton

دلیل اهمیت داستان گلدمن ساکس، DTCC، ویزا و Canton صرفاً تزئین با نام‌های بزرگ نیست. این نهادها همان‌هایی هستند که از پیش تریلیون‌ها دلار جابه‌جا می‌کنند و به کندی در پذیرش هر فناوری جدیدی شهرت دارند.

یک بلاکچین مجوزدار برای استفاده نهادی بر اساس اینکه چه کسی از پیش در آن حضور دارد زنده می‌ماند یا می‌میرد. نقدینگی و طرف‌های معامله خودِ محصول هستند. زنجیره‌ای با فناوری بی‌نقص اما بدون بانک، یک پروژه آزمایشگاهی است.

Digital Asset سال‌ها صرف ساخت DAML، زبان قرارداد هوشمند زیربنای Canton، کرد و آن را در لوله‌کشی‌های اداری پشتی جای داد که کسی درباره‌شان توییت نمی‌کند. این صبر کند به نظر می‌رسد تا لحظه‌ای که اثر شبکه روشن می‌شود.

من این پویایی را از نزدیک در زیرساخت صرافی تنظیم‌شده تجربه کرده‌ام. بخش سخت هرگز موتور تطبیق سفارش نیست. جذب یک تنظیم‌کننده، یک نگهبان دارایی و یک طرف معامله برای توافق بر روی یک رکورد مشترک، بدون افشای آنچه نمی‌خواهند افشا شود، همان بخش دشوار کار است.

چرا «مجوزدار» دیگر توهین نیست

سال‌ها جامعه بومی کریپتو بلاکچین‌های مجوزدار را تناقضی در اصطلاح می‌دانست. اگر به مجموعه‌ای از اعتبارسنج‌ها اعتماد داری، اصلاً چرا زنجیره؟

خوانش ضدجریان این است: برای نهادها، بدون‌مجوز بودن هرگز یک ویژگی نبود. یک بدهی بود. یک بانک نمی‌تواند اعتبارسنج‌های ناشناس بدون پاسخگویی حقوقی را در لایه تسویه خود داشته باشد. این برای یک مسئول انطباق، تمرکززدایی نیست. یک ریسک عملیاتی پوشش‌نداده است.

Canton پیش‌فرض را معکوس می‌کند. مجوزدار بودن همان هدف اصلی است. زنجیره تضمین‌های تسویه رمزنگارانه و قابلیت ترکیب اتمی میان اپلیکیشن‌ها را فراهم می‌کند، اما درون محیطی که در آن هر مشارکت‌کننده یک نهاد حقوقی شناخته‌شده و پاسخگو است.

آیا این ایده با اخلاق مقاومت در برابر سانسور تعارض دارد؟ بله. کاملاً. و خریداران زیرساخت توکن‌سازی تنظیم‌شده اهمیتی به این موضوع نمی‌دهند، چون اصلاً دنبال این ویژگی نبودند.

تناسب نظارتی خودِ محصول است، نه مالیاتی بر آن

اغلب تیم‌ها انطباق با مقررات را یک مرکز هزینه می‌بینند، مالیاتی که برای عرضه محصول می‌پردازید. پایه فکری Canton این را وارونه می‌کند. تناسب نظارتی دقیقاً همان ویژگی محصولی است که مردم برایش پول می‌دهند.

بازار گسترده‌تر توکن‌سازی دارایی‌های واقعی دارد از ۵۰ میلیارد دلار عبور می‌کند و موج بعدی اعتبارات و اوراق قرضه شرکتی است، نه استیبل‌کوین‌ها. نهادهایی که این جریان را مدیریت می‌کنند، بستری را انتخاب خواهند کرد که ناظران آن‌ها بتوانند حسابرسی‌اش کنند، همین و بس.

به همین دلیل ارزش‌گذاری ۲ میلیارد دلاری Canton Network از درون منسجم است، حتی اگر در مقایسه با اعداد کاملاً رقیق‌شده یک L1 عمومی گزاف به نظر برسد. شما دارید تنها چیزی را قیمت‌گذاری می‌کنید که در این بازار واقعاً کمیاب است: یک بستر تسویه که موسسات بزرگ می‌توانند بدون دردسر حقوقی از آن استفاده کنند.

آنچه در آینده زیر نظر خواهم داشت

دو چیز. اول، اینکه آیا ۶ تریلیون دلار حجم پردازش‌شده به تسویه تکراری و پایدار تبدیل می‌شود یا پایلوت باقی می‌ماند، آن‌طور که هم The Block و هم گزارش‌های بلومبرگ این جذب نهادی را چارچوب‌بندی کرده‌اند. دوم، اینکه آیا اردوگاه زنجیره‌های عمومی به‌سرعت کافی حریم خصوصی و هویت را به ریل‌های بدون مجوز الصاق می‌کند تا تفاوتی ایجاد شود.

پیش‌بینی من این است که لایه تسویه نهادی و لایه سفته‌بازی خرده‌فروشی به واگرایی ادامه می‌دهند، و آن یکی که خسته‌کننده است به‌آرامی دلارهایی را که توییت نمی‌کنند برنده می‌شود.

منابع